Dit keer naar Giethoorn. Het programma zag er in eerste instantie niet zo veelbelovend uit. Met punteren (wat is dat??) en steppen (is dat leuk?). Uiteindelijk heb ik me toch maar ingeschreven. Het is ten slotte wel een mooie omgeving dat Giethoorn. Helaas bleek het ook een eindje uit de buurt. Voor mij betekende dat anderhalf uur in de auto, terwijl ik door de week ook al de nodige kilometers draai. Maar ja, je moet er wat voor over hebben. Wel leuk om samen met je collega’s op stap te gaan.

De organisatie heeft wijs besloten om het programma met een uur te vervroegen zodat de meesten weer op tijd thuis konden zijn voor de voetbal wedstrijd Nederland – Rusland in de kwart finale van de Europa Cup.

Toen ik in Giethoorn aankwam, (ik reed net als de meeste de parkeerplaats voorbij) zat het ontvangstcomité in de vorm van Jannigje al klaar. Als snel bleek dat alle voorbijrijdende auto’s kritisch werden bekeken en als ze even later omdraaiden en terugreden met een zelfvoldane lach – Ha: weer een die er voorbij rijd! – werden begroet. Later hoorde ik waarom: Ze was er zelf ook voorbij gereden!
Het weer was prachtig, zonnig en warm, precies wat we nodig hadden. Zou de PeeVee dat ook geregeld hebben?

We werden snel in een watertaxi gedirigeerd en naar het terras gebracht waar we genoten van een prima lunch (met, zo werd uitdrukkelijk gemeld: maximaal één kroket per persoon). Toen dacht ik nog dat de watertaxi de punter was. Ik wist nog niet wat me te wachten stond, maar dat veranderde snel. Na de lunch volgde uitleg over het steppen en punteren, de groep werd in tweeën gesplitst en daar gingen we.

Het punteren bleek een bootje te zijn die je met een stok door het water moest voortbewegen. Met z’n 6’en erin en gaan. Het bleek een behoorlijke krachtsinspanning te zijn de boot in beweging te krijgen. Ook het sturen van de boot was niet eenvoudig. Na een poosje ging het steeds beter. Een groep groepje belandde in de stuiken aan de zijkant, de rest ging spontaan de verkeerde kant op. Het was erg prettig om de kapriolen van de anderen te zien. Regelmatig was het strijd tussen de boten, afsnijden en vasthouden was natuurlijk geoorloofd. Later mocht ik de boot voortbewegen. Met de zon erbij begon ik al snel te zweten. Toch kreeg ik al snel de smaak te pakken. Omdat de bodem afwisselend modderig of hard was kwam de stok wel eens vast te zitten. Eenmaal wilde ik hem met zoveel geweld eruit trekken dat de punt brak!  Een drijvende bar bracht verkoeling in de vorm van ijs en frisdrank. Een rakelings voorbij varende boot veroorzaakte een flinke golf en een doorweekte broek van één van de inzittenden. Laat de stok daarna weer vast komen, te zitten waardoor ik hem moet loslaten zodat we stuurloos dobberden op een van de grachtjes. Gelukkig was de redding nabij in de vorm van een fluisterboot, die zo vriendelijk was de stok mee te nemen voor ons. Daarna was het eindpunt gelukkig al in zicht. Na al die inspanning was een koel drankje een welkome afwisseling.

Er werden hapjes geserveerd, gerookte worstjes, gerookte vis en gerookte eendenborst met restanten hagel waarvoor de directie geen verantwoording nam. Dat alles ging er goed in. 

Na het eten was het tijd om het Oudhollandse steppen uit te proberen. We kregen een plattegrondje mee met de route. Mijn idee was gelijk naar het eerste beste terrasje toe te steppen, daar te gaan zitten en dan weer terug te gaan. Helaas wilden mijn teamgenoten anders. Afwisselend met links en rechts steppend heb ik dan toch (behoorlijk uitgedroogd) de eindstreep bereikt.

En dan als grande finale de barbeque. Grote lappen vlees, kippenpootjes, ingepakte vis pakketjes en schaslik. Frietjes en sla waren natuurlijk ook niet vergeten. We waren zo fanatiek aan het braden dat halverwege de gasfles op was.

En dan nog moe maar voldaan weer anderhalf uur in de auto naar huis rijden, terugkijkend op een fantastische dag. Het eerste kwartier de wedstrijd op de radio gehoord en daarna snel de kroeg in om het verdere verloop te zien. De teleurstelling was groot, toen bleek dat we niet tegen de Russen op konden.

Tot slot wil ik de organisatie van het dagje Giethoorn hartelijk danken, deze dag was één groot succes!

René Hensgens